จากภาพถ่ายดาวเทียม สู่คำแนะนำบนมือถือชาวประมง

ทุกตัวเลขในระบบของเราประมวลจากชุดข้อมูลเปิด (open data) ที่เผยแพร่โดยหน่วยงานวิทยาศาสตร์ระดับโลก และอ้างอิงย้อนกลับได้ทั้งหมด ไม่มีการสร้างตัวเลขขึ้นเอง — เรานำค่าคลอโรฟิลล์และอุณหภูมิผิวน้ำจากดาวเทียม MODIS ของ NASA มาประเมินความอุดมสมบูรณ์ของแพลงก์ตอน ซึ่งเป็นฐานของห่วงโซ่อาหารและเป็นสัญญาณว่าบริเวณใดน่าจะมีปลาชุก เสริมด้วยอุณหภูมิผิวน้ำทะเลความละเอียดสูงจาก OISST ของ NOAA เพื่อจับแนวรอยต่อของมวลน้ำ (thermal front) ที่ฝูงปลามักมารวมตัว ใช้ภาพถ่าย Sentinel-2 ของโครงการ Copernicus (ESA) ติดตามสุขภาพป่าชายเลนซึ่งเป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำวัยอ่อน อ้างอิงความลึกท้องทะเลจากแบบจำลอง GEBCO และพยากรณ์คลื่นลมจาก กรมอุตุนิยมวิทยา เพื่อประเมินความปลอดภัย

เราเชื่อว่าไม่มีสัญญาณใดสัญญาณเดียวที่บอกได้ว่าปลาอยู่ไหน จึง ซ้อนหลายปัจจัยสิ่งแวดล้อมเข้าด้วยกัน — ทั้งอุณหภูมิน้ำ ความสมบูรณ์ของแพลงก์ตอน ความลึก สุขภาพป่าชายเลน รวมถึงจังหวะของดวงจันทร์และฤดูกาล — แล้วถ่วงน้ำหนักตามความสำคัญเชิงนิเวศ ออกมาเป็นคะแนนความเหมาะสมรายโซนขนาด 5×5 กิโลเมตร ที่คำนวณใหม่ทุกวันก่อนรุ่งเช้า ครอบคลุมทั้งอ่าวไทยและอันดามัน

เพื่อความตรงไปตรงมา คะแนนของเราคือ การประเมินความเหมาะสมของถิ่นอาศัย ไม่ใช่การการันตีว่าจะจับได้ ค่าที่เป็นการพยากรณ์จะติดป้าย “ประมาณการ” เสมอ และเรานำผลจับจริงที่ชาวประมงในพื้นที่นำร่องรายงานกลับมา ทวนสอบความแม่นยำของระบบอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้คะแนนแม่นขึ้นเรื่อยๆ ตามข้อมูลจริง

แหล่งอ้างอิง: NASA Ocean Color (MODIS-Aqua) · NOAA OISST v2.1 · Copernicus Open Access Hub (Sentinel-2) · GEBCO Gridded Bathymetry · Thai Meteorological Department